Op reis

Woensdag 16 november.

Woensdag alweer, eigenlijk mijn laatste werkdag, omdat morgen alvast ga pakken. Maar wat stond de wekker vroeg, 6:45. Hier heb je echt wat meer uren slaap nodig. Om 7:00 zat iedereen al klaar en kwam ik aan in mijn nachtkleding. Het ontbijt bestond uit 2 chappatti’s en een ei. Vervolgens nog een schaal met fruit. Na het ontbijt was het tijd voor de studenten om te vertrekken naar Fort Portal, mag ik voor de tweede keer een groep studenten uitzwaaien. Na wat gedoe met een deur die op slot was gevallen en met een houtenladder naar binnen moesten, gingen ze. Zelf ging ik me klaarmaken voor de reis landinwaarts samen met Chris.

Om 9:30 stond ik klaar, maar was Chris nergens te vinden. Om 9:45 kwam hij aan met een motor die hij van een vriend mocht lenen. Na wat mensen te hebben afgezet op het project zijn we de poort uitgereden. Maar we waren nog niet een kwartier weg en ging het al mis. De motor deed opeens iets raars en werden we richting de zijkant van de weg gestuurd en ja daar stonden we, stap ik af komt mijn been tegen de uitlaat, mooi aandenken een brandblaar. Na alles te hebben gecontroleerd zijn we verder gereden. En na een halfuur waren we al diep in het land. De elektriciteit stopte, de dorpen werden steeds kleiner, de huizen steeds goedkoper (kleihutten) en de natuur steeds mooier. Eerst zijn we naar een tuin gegaan van de vader van Chris die volstond met koffieplanten en bananenplanten en wat suikerriet en cassave. Vervolgens zijn we in een iets groter dorp gestopt om wat drinken te halen en zijn we bij de tante van Chris gestopt, ze was zeer blij dat er een blanke was. Eigenlijk overal waar we reden werd ik aangekeken en hoorde ik overal ‘Mzungu’ (voor de nieuwe volgers hier: betekend blanke). We zijn bij zijn tante naar binnen gegaan, omdat het hard regende, zelf stond ze nog buiten bij de koffiebonen te werken. Nadat de regen was gestopt zijn we verder wezen rijden en kwamen uiteindelijk uit bij het huis van de vader van Chris, hij heeft verschillende stukken land en de jongens waren bezig met zijn koffiebonen. Hij liet de achtertuin zien en zijn naar de buurvrouw gegaan, die zorgt namelijk voor zijn varkens. Met de buurvrouw zijn we naar een andere buurvrouw gegaan, die was blijkbaar de eigenaar van het land wat Chris wou kopen. Het land zag er mooi uit, de grond zeer vruchtbaar, alleen de koffieplanten zagen er erg oud uit. Chris vertelde dat het niet iets te klein was en dat de prijs 2.500.000 UGX is (Ugandees geld), omgerekend ongeveer €750,- met de gemiddelde koers. De prijs was blijkbaar omhoog gegooid vertelde hij en wou het niet kopen.

We zijn terug gegaan naar de eerste buurvrouw, daar hebben we geluncht. De dochter kwam aan met twee stukken Jackfruit (Zoek maar op google naar plaatjes, uitleggen is lastig) het zit boordevol vitamine C, maar zit kleine hoeveelheid gif in, je moet wel heel en heel veel eten om er ziek van te worden. Net zoals rauwe cassave. Vervolgens wou Chris naar het huis van zijn opa, omdat die een grote plantage bezit. Maar we hebben eerst een aantal bezoeken gebracht aan bekende van hem, daarna zijn we met best wel slechte wegen doorgereden naar het huis van zijn opa. Het was erg druk daar, maar hij was er wel. Chris heeft mij de koffieplantage laten zien, van zijn opa, het volgende stuk van zijn moeder en dan het volgende stuk van zijn vader. We kregen een zak bananen achterop de motor en gingen verder. We namen een andere weg en kwamen uit bij het huis (ouderlijk) van zijn moeder. Daar lag een gigantische koffieplantage van zijn moeder. In een dorp zijn we gestopt om te tanken en alle kinderen kwamen kijken. Tja, ze zien niet dagelijks een Mzungu en dat was te merken. Daarna zijn we doorgereden naar Bukomansimbi. De wegen, dorpen, huizen, mensen en natuur, heel anders dan Bukomansimbi, ik durf wel te zeggen het echte Afrika. Voor de mensen die mij niet snappen moeten maar vragen om de foto’s, zeker het kijken waard! De wegen waren nou echt Afrika, kapotte zandwegen met de ene bobbel naar de ander. Misschien goed dat ik nu geen WiFi heb, als ik dit publiceer zal ik vast een belletje krijgen van het thuisfront.

Terug op het project, even de spullen pakken en weggaan, maar daar komt de schoonmaakster. Met de nieuwe regel van gisteren mag ze alleen werken als ik binnen ben. Voor de veiligheid, niet dat ze haar niet vertrouwen, maar er kan zomaar iemand binnenkomen als ze buiten de was doet.

Langzaam word ik al nerveus, ik heb de taxichauffeur deze week geappt. Maar omdat we wifiproblemen hebben kan ik bijna niks. Hopelijk komt alles goed, en is hij er vrijdagmorgen om 9:00, blijven Ugandezen. Na het eten was het tijd om naar Hoy’s College te gaan. Voor Gideon had ik een verrassing, hij loopt altijd in dezelfde trui, omdat hij bijna geen bagage mee kan nemen. Hij hoeft gelukkig niet elke dag heen en weer naar Masaka, maar slaapt ook bij de jongensverblijven. Voor hem had ik nog een mooie Winselaar Steigers B.V.-trui, toen ik hem uit de tas haalde heb ik nog nooit iemand zo gelukkig gezien. Hij was zo blij en trok hem meteen aan voor een foto. Pas later zag hij dat mijn naam erop stond. Gideon zei wanneer hij thuis is dat hij de trui aan zijn moeder laat zien en zijn vrienden, en zegt dan: speciaal gekregen uit Nederland. Hij gelukkig, ik gelukkig. We hebben nog wat over geografie gepraat en hij de lesstof zien die over Nederland gaat. In Afrika vinden ze Nederland heel interessant, vooral de dijken, zee en de bloembollen. Hij liet ook een kaart zien van Nederland in het boek. Nog nooit geweten dat de provincie Utrecht gewoon Noord-Holland is, Amsterdam en Haarlem bijna in Utrecht liggen, Enschede en Hengelo zo’n eind uit elkaar liggen. Wanneer ik terug ben stuur ik hem een betere kaart van Nederland. Hij vindt het leuk om over Nederland te praten.

Daarna was het eigenlijk tijd om te gaan slapen, eerst moest ik Subilah nog spreken en hij ging naar Rebecca (Engels docente). Later in de avond zei Chris dat de taxichauffeur een bekende is en zeker wel betrouwbaar. Dus hoef niet bang te zijn dat hij niet komt. Ik vertrok om 9:00 uit Bukomansimbi en hoop tussen 13:00 en 14:00 in Entebbe te zijn. Vervolgens moet ik nog een plek zoeken waar ik mijn spullen kwijt kan en dan naar de Botanische tuin. Ik vlieg om 23:30 terug naar Nederland, wie zich verveelt, om 6:00 kom ik aan op Schiphol ;)

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.