Masaka!

Vrijdag 4 november 2016.

De grote dag aangebroken. Vandaag zijn Evert-Jan en ik om 10:30 van het terrein vertrokken en kwamen we rond 11:15 aan bij Villa Katwe in Masaka. Evert-Jan ging verder naar zijn eigen plek in Masaka en ik ging naar mijn kamer in de bed & breakfast. De weg ernaartoe bestond voor 85% uit de Afrikaanse zandweg, het andere gedeelte uit asfalt. De mensen hier rijden echt als gekken en hard!

Rond halftwee ben ik met de Boda-Boda naar het centrum van Masaka gegaan. Wat een belevenis. Ik werd net buiten de winkelstraat afgezet en kon vanaf daar het centrum in. Ik ben meteen op zoek gegaan naar een rugtas, de eerste winkel wou me er geen verkopen, en hij kon niet goed Engels. Maar twintig meter verderop wou een man mij dezelfde tas met alle plezier verkopen. Ik liep door een smalle winkelstraat, parallel aan de grote winkelstraat. De mensen kijken bijna niet naar je, loopt toch wel een stuk fijner. Ze begroeten je wel met Mzungu (blanke). Later ben ik naar de grote winkelstraat gegaan waar het erg druk was, ook hier kijken ze zowat niet naar je. Ik ben een aantal winkels in wezen kijken en maar bij de supermarkt water wezen halen. De man bleef me maar aankijken, totdat ik wegging, hij begon een praatje. Na even babbelen kwam er een glimlach op zijn gezicht. Ik ben nog wat straatjes in geweest en wat straten waar geen winkels waren, overal lach afval op de grond. En waar afval was, waren ook de grote afval vogels van een meter hoog. Toen ik de grote straat was uitgelopen kwam ik uit bij een grote markt, zelf vond ik het niet heel veilig voor mezelf om er overheen te lopen en heb de markt maar geweerd. Ook elke Boda-Boda wil je graag vervoeren en roepen naar je. Rond halfvier heb ik de Boda-Boda genomen naar Plot 99. Een restaurant met een Belgische eigenaresse, eerst heb ik een gesprek met haar gehad en toen de Belgische friet met hamburger besteld.

Na het eten kwam er een Nederlandse jongen binnen die ook kwam eten. We hebben twee uur gepraat en daarna kwam er nog een Nederlandse jongen binnen. In en om het restaurant zaten veel blanken, het lijkt meer een backpackers ontmoetingscentrum. De eerste jongen vertelde me meer over de scholen die hij had bezocht en dat het echte vele stokslagen daar veel meer is. Ook vertelde hij mij dat de staatsscholen echt heel slecht zijn, de kinderen mogen daar gratis heen en hoeven alleen de lunch te betalen. De docenten krijgen daar meer betaald, maar komen de helft van de tijd niet opdagen. Ik vertelde over Hoy’s College en Kids Gear, over de computers, laptops en wifi. Dat vond hij al aardig bijzonder. Vervolgens ben ik teruggegaan alleen naar Villa Katwe. Ondertussen waren er al meer gasten binnen, allemaal Britten. Ik ging later bij het kampvuur zitten en vertelde in het Engels wat ik precies allemaal doe hier in Uganda, twee Britse vrouwen vonden het reuze interessant, omdat zij ook iets deden met farming hoorde ik. Na het kampvuur ben ik maar naar bed gegaan, een groot bed en een warme douche!

Mijn locatie .

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.