Diefstal

Dinsdag 15 november.

Het ontbijt was vandaag een feestmaal, want we hadden namelijk fruit bij het ontbijt. Na het ontbijt heb ik de nieuwe student Wouter rondgeleid over het project, langs Kids Gear en Hoy’s College, natuurlijk langs de bijen en de tuin. Net nadat ik terug was kregen we weer een hele zware regenbui met onweer. Na een paar uur te hebben gelezen, wou ik weer beginnen met werken, om zo de laatste dingen van het teeltplan te kunnen omschrijven. Maar in dat plan kwam even een rare verandering.

Toen ik mijn spullen bij elkaar wou pakken zag ik mijn tas op de grond liggen bij een open raam, gordijn stuk weggetrokken en een lege tas. Gisteren heb ik mijn laptop eruit gehaald en de tas op bed gelegd samen met de andere tas? Maar waar is die tas dan gebleven? In die tas heb ik alvast volgestopt met kleren. Na beide kamers op de kop te hebben gezet en alles 3 keer nagekeken te hebben, kwam het besef dat de inhoud van de eerste tas is leeggeroofd, maar is gevallen voor het raam en de andere tas helemaal weggegapt is. Maar hoe? Snel de achterdeur maar eens van slot getrokken en buiten wezen kijken, en ja… daar ligt een stok, lang genoeg om van buitenaf de tassen eruit te vissen. Later kwam de schoonmaakster langs lopen en heb haar nog gevraagd of ze toevallig de tas aan het schoonmaken was, maar het antwoord kon ik natuurlijk verwachten, nee.

Na het verhaal te hebben uitgelegd is ze naar buiten gegaan en heeft Achileo naar mij gestuurd. Achileo is de man van de geldzaken bij de stichting en soort manager. Ik heb hem het verhaal uitgelegd en hij kon het maar niet snappen, eerst heeft hij Evert-Jan gebeld voor een vertaling, maar die was niet bereikbaar, dan Sylvia. Sylvia was ook geschrokken en zouden het meteen gaan uitzoeken. Ook zou het slot van de binnendeur gemaakt worden. Achileo is weggegaan en kwam later terug met Martin Kaddu, de directeur van Hoy’s College, ook hij kwam kijken bij het raam, want er zitten namelijk tralies voor de ramen hier. Ook de slotenmaker was er, maar toen het slot gemaakt was, bleek dat de deur kapot is dus hebben ze maar een nieuwe deur aangemeten.

Na alles te hebben gehad, ben ik maar naar het restaurant gegaan voor het avondeten. Ongeveer iedereen wist wat er was gebeurd. Zelf ging ik uit van de bouwvakkers, omdat die namelijk de hele dagen als enige bijna rond de kamers zijn. Bij het avondeten hadden de studenten het ook al gehoord van Achileo, want we zouden een overleg hebben over de veiligheid van ons en onze spullen. Toen iedereen aangeschoven was, kwam Achileo met het nieuws dat ze de dief hebben gepakt en morgen mijn spullen terugkrijg. Het gaat om een jongen die Kids Gear Primary School succesvol heeft afgesloten twee jaar geleden en nu op een secondary school in de regio zit. Achileo zag hem vanmorgen al lopen rond de huizen en vond het al eigenaardig, omdat hij hier niks meer te zoeken heeft en dus beetje illegaal op het terrein is. Ze hebben contact gehad met de jongen en met de moeder, zelf ga ik ervanuit dat moeders niet heel blij is, want niemand steelt van een blanke. Overdag staat daar de doodstraf op, maar na 19:00 in de duisternis verdelen ze graag de buit van een blanke.

Het avondeten bestond uit een Rolex (nee, niet het horloge…), een Rolex is een lokale lekkernij van Chappatti (soort pannenkoek) opgerold met ei en groente. Na het avondeten was het tijd met het gesprek met Achileo, hij vertelde dat we geen niemand in de kamers mogen laten, ook bijna geen mensen van het project. We moeten goed blijven controleren of de ramen en deuren goed gesloten zijn en we moeten elkaar controleren of alles goed op slot doen. Achileo vertelde dat er heel veel goede Afrikanen zijn, maar natuurlijk ook slechte (Het is eigenlijk in elk land zo, maar er bestaan meer goede Afrikanen dan slechte). De slechte Afrikanen proberen vrienden te worden (socialiseren) en dan gaan ze op je spullen/kleding/geld uit, (Nee ik praat nu niet over een film!). Of ze beginnen met een zielig verhaal, wat misschien wel waar is en dan via vriendschap gaan slijmen (denk dat ik niet meer hoef uit te leggen). En natuurlijk de meeste mensen die vrienden willen worden doen dat echt voor de vriendschap.

Na het eten was het tijd om naar Hoy’s College te gaan, niet voor de WiFi, want die heeft namelijk al een tijd een storing. Bij Hoy’s College was het weer erg stil, je kan een speld horen vallen. Gideon (docent geografie) zat in de lerarenkamer (kamer van 3m bij 3m), hij begon half in het Nederland proberen te praten. Samen met nog een docent heb ik ze een spoedcursus Nederlands gegeven, en kunnen ze beginnen met groeten (Goedemorgen, middag, avond, nacht) en met vragen hoe het gaat. Zelf heb ik de begroetingen in het Ugandees ook op papier gekregen, schrijven is niet makkelijk, maar uitspreken een stuk gemakkelijker. De Ugandezen hebben meer moeite met uitgespreken en dan vooral met zulke woorden: vergeten, terug, goedenavond en goedenacht. Gideon woont in Masaka, 20 km vanaf school zegt hij en doet dat bijna elke dag met de fiets, 2 uur heen en 2 uur terug, korte nachten dan als je moet beginnen om 7:20 en eindigt om 21:30.

Rond 22:15 was ik weer terug in het restaurant, waar film kijken erg populair is. De meeste gingen op tijd terug naar de kamers. Chris en ik zaten nog een film te kijken op de laptop van hem. We hebben nog even gepraat over Afrika en hij zou morgen 20 km meer landinwaarts gaan, want daar kan hij een stuk grond kopen, wat hij graag wil. Hij heeft mij gevraagd of ik mee wou en ja natuurlijk wil ik mee. Maar het werd al gauw 01:00… Echt tijd om te gaan slapen, want het ontbijt staat klaar om 7:00, omdat de studenten weggaan naar Fort Portal.

 

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.