Back to home!

Vrijdag 18 november.

De dag is aangebroken, de dag van de lange reis naar huis. De wekker stond om 7:00, het was koud en regende iets. Ik had de studenten beloofd om nog langs te komen om gedag te zeggen. Sommige vonden het niet heel erg leuk, vooral degene waar ik goede band mee heb opgebouwd. Maar ik kom zeker nog terug! Na het afscheid van de studenten was het tijd om naar Nathan te gaan, hij was gelukkig nog in zijn kamer en heb hem ook gedag gezegd.

Tenslotte was Gideon aan de beurt, hij was erg blij dat ik nog even langs kwam. We hebben nog even wat gepraat en muziek geluisterd. Hij vertelde nog wat dingen over Uganda en liep mee naar mijn huis. En toen was het echt tijd om ook de laatste dingen bij elkaar te pakken en naar het restaurant te gaan. Voor het personeel van het restaurant had ik nog een verrassing, namelijk snoepjes. Toen ook mijn koffer binnen was, was het tijd voor het ontbijt. Zelf had ik niet echt honger. De chauffeur kwam zelfs te vroeg. Hij kwam netjes in pak en was zeer vriendelijk. De mensen van het restaurant hebben geholpen met mijn spullen te pakken en in de taxi te zetten. Na het laatste zwaaien zijn we weggereden richting Masaka.

Masaka? Entebbe toch? Ja, maar de chauffeur heeft en gebroken hand en daarom is hij naar Masaka gereden, omdat een vriend van hem mij naar Entebbe zou gaan brengen. De nieuwe chauffeur kon zeer gebrekkig Engels, maar begreep dat we even bij de evenaar zouden gaan stoppen voor een kleine pauze. Bij de evenaar was het tijd voor mijn leukste souvenir, namelijk de djembé. De zon begon steeds harder te schijnen en werd erg warm. De chauffeur wist een snellere route naar Entebbe, maar dit betwijfel ik nu, omdat we eerst verkeerd zijn gereden en zowat bij de verkeerde kant van het Victoria meer uitkwamen, deze weg was niet over asfalt, maar over zand. We hebben Kampala (de hoofdstad) overgeslagen en reden een beetje file in Entebbe. Hoe dichter we bij Entebbe Airport kwamen hoe minder druk het werd, maar het was 12:45… Dan maar tijd voor een hotel tot vanavond. Ik kan pas inchecken vanaf 20:30. Protea Hotel Entebbe is het geworden, een hotel aan het Victoria meer en dicht bij het vliegveld. Natuurlijk was het tijd voor een warm bad, die koude douche ga ik denk ik niet missen, terwijl het wel verfrissend was. Ook was het tijd om de koffer goed in te pakken, de djembés kunnen niet los mee.

Om 18:00 was het tijd om uit te checken en de boardingspass af te laten drukken door het hotel. Om 19:00 was de taxi naar het vliegveld er, het was een korte reis. Vlak voor de ingang van het vliegveld terrein was een grote politiecontrole en ja wij moesten ook uitstappen en de auto door laten zoeken. Ik moest een stukje wandelen naar de ingang waar ik apart werd gecontroleerd ook de tas werd helemaal doorzocht. Ik wou teruglopen naar de taxi, maar de oh zo vriendelijke politieagente schreeuwde me terug, de taxi was al gepasseerd. We zijn doorgereden naar de parkeerplaats en heeft de chauffeur mijn spullen klaargezet. Na te hebben gewandeld moest ik de trap op naar boven, de onderkant is blijkbaar de aankomsthal en de bovenkant de vertrekhal. Mijn spullen werden meteen gepakt en naar boven gedragen. Ik kwam uit in een grote partytent, ik wou doorlopen, maar mocht pas om 20:00 naar binnen. Het wachten leek wel uren te duren, maar toen het tijd was mocht ik naar binnen. Eerst werd mijn paspoort en ticket gecontroleerd daarna kwam ik uit bij de vliegveld beveiliging. Daar kon ik de apparaten uit de tas halen en werd ik en mijn bagage gecontroleerd. Na deze controle ben ik verder gegaan en stond de volgende paspoort en ticket controle al te wachten. Toen kon ik mijn bagage inchecken en werd ook de ticket gecontroleerd met snel het paspoort. Nadat alles goed was kon ik door naar de immigratiedienst van het vliegveld, waar ook mijn paspoort en ticket werden gecontroleerd, kreeg wel een mooie stempel dat ik uit het land ben. Hier werd ook mijn nieuwe ticket geprint. En eindelijk was ik op de Schiphol Plaza van Entebbe. Overal de kerstverlichting al, kerstbomen en kerstmuziek. Na wat gedronken te hebben en geshopt te hebben kon ik naar de gate. In totaal hadden ze 4 gates. Bij gate 4 kon ik bijna meteen naar binnen waar eerst een ticket en paspoortcontrole waren, vervolgens de tweede handbagage controle en ook weer door de scan. Na deze controle kon ik weer mijn paspoort en ticket afgeven voor een controle en kon ik eindelijk plaatsnemen. Het wachten leek wel uren te duren, maar toen eindelijk zag je het mooie blauwe KLM-vliegtuig voorbij rijden. Deze werd eerst klaargemaakt voor de terugvlucht en daarna konden we richting het vliegveld, eerst nog een keer een ticketcontrole en toen konden we naar het vliegtuig, maar als laatste de KLM-crew de ticket controleerde. Ik had een mooie plek bij het raam, naast mij kwam een Engelse vrouw zitten, jippie nog meer Engels! Na een kort gesprekje kregen we de vlieginstructies en vertrokken we iets eerder dan verwacht. De vlucht was goed verlopen, slapen kwam er niet van door een huilende/schreeuwende baby de hele tijd, maar de muziek op het beeldscherm en het uitzicht waren goed genoeg. De hele nacht kwamen ze langs met drinken, voor de mensen zoals ik die niet gingen slapen of niet konden slapen. Begin van de vlucht was het diner en tussen 4:00 en 4:30 was het ontbijt. Rond 5:15 zaten we al boven Nederland en gingen we landen. Om 5:40 waren we geland en geparkeerd bij de gate.

Bah wat was het fris in de gang naar Schiphol, we konden beginnen met een paspoortcontrole bij de marechaussee en vervolgens kon ik naar band 16 om mijn bagage te halen. De douane lag nog te slapen dus meteen door de bekende deuren waar mama, papa, Djordy, opa en oma klaar stonden op te wachten met een trui en koffie. En toen was het tijd om richting de auto’s te gaan, terug naar huis. Thuis waar nog een aantal verrassingen waren, zoals een spandoek en taart. Er komen nog een paar, maar niet meer van elke dag.

Dit moment wil ik ook gebruiken om Robert Soesman te bedanken.

Mijn locatie .

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.