Visiting day!

Zondag 30 oktober.

Het is vandaag visiting day. De dag dat de ouders van de studenten langs mogen komen. De ochtend begon ik bij het ontbijt en vervolgens een rondje gelopen op het terrein met de camera. Ik begon bij het Hoy’s College om foto’s te maken en vervolgens ben ik naar Kids Gear gegaan. Beide scholen hadden de gezamenlijke hallen omgebouwd en klaar gemaakt voor de ouders. De hal bij Kids Gear was vrolijk versiert met ballonnen en andere versieringen. Op de terug weg naar Hoy’s kwam ik mijn collega tegen. Samen zijn we naar Hoy’s gegaan, maar er was nog niet veel te beleven, we zijn maar naar Kids Gear gegaan.

Daar aangekomen was de zaal nog aardig leeg, maar waren ze wel bezig met de introductie. Toen wij binnen kwamen werden we aangekondigd door de spreker als eregasten en mochten plaats nemen aan de zijkant van de zaal, waar speciale plekken waren gereserveerd voor ons. De kant waar wij zaten, zaten onder andere de belangrijke mensen in dure pakken en altijd de agenda bij zich. Na het volkslied (en een lege zaal) zijn ze begonnen met het programma. We kregen veel verschillende optredens te zien van verschillende groepen. Van de aller kleinste tot de al wat oudere leerlingen. Was je heel goed? Of viel je op? Dan kreeg je als leerling gewoon geld of snoep van ouders die in de zaal zaten. Heel vaak gingen mensen naar het podium om geld te geven, zelfs bij de kinderen van 4-6 jaar.

Maar ja, die kindjes vonden het snoep natuurlijk beter dan geld. Naast mij waren ondertussen twee mannen aangeschoven die de begroting voor 2017 door namen en het lesgeld gingen bepalen, voor ons is het best weinig, maar voor de ouders in Uganda is het echt veel geld. Je zag dat sommige kinderen echt genoten van het dansen en het zingen, ze straalde helemaal op het podium. Langzaam werd de zaal steeds voller en werden wij nog een keer aangekondigd. We kregen ook een spectaculair optreden te zien van wat oudere leerlingen met salto’s, piramides, springen, split en etc. Net voordat we weg wouden gaan werden we voor de laatste keer bedankt voor onze komst bij Kids Gear.

Na het bezoek aan Kids Gear zijn we naar de gezamenlijke hal gegaan van Hoy’s College. Deze zat ook al goed vol en werden we ook hier aangekondigd. We konden achteraan plaats nemen. De groepje studenten van S1 of S2 lieten een toneelstuk zien, wel in het Ugandees. Maar het ging waarschijnlijk over een moeder die haar zoon slecht behandelde en de vader juist niet. Op een gegeven overlijd de vriendin van die moeder en werd er gezongen. Zo zal het denk ik gegaan zijn. Na het optreden van bijna 45 minuten ben ik naar buiten gegaan. Heel veel studenten wouden nog op de foto en natuurlijk kan dat bij mij. Ook hier kon je zien dat de studenten heel anders zijn dan in Nederland. In sommige dingen lijken ze wel gehersenspoeld, heel veel respect voor de ouderen/ouders, nemen zomaar de baby’s van vrouwen aan. Niet dat dit niet in Nederland gebeurt, maar sommige dingen zijn heel lastig uitteleggen zonder het zelf gezien te hebben. Na de lunch kwam er weer een plensbui, dit keer een hele zware. Na de lunch was het nog even werken bij Hoy’s en naar buiten turen. De tijd vliegt hier voorbij. Na veel studenten vandaag te hebben gesproken kwam Winnie ook nog even langs om mij te spreken. Ze vind het nu al heel jammer als ik over iets minder dan drie weken wegga. En ze werd er erg stil van, ze begon meteen met ‘ik ga je proberen te appen en Facebooken, ook al zien we elkaar waarschijnlijk nooit meer terug’. Daar heeft ze gelijk aan, de kans dat ik haar nog terug zie is bijna 0% na vrijdag 18 november. Elke keer als ze dat zegt (of een andere student) komt het wel binnen en je kan er niet aan wennen. De studenten zijn zo blij dat je er bent, echt allemaal, maar vinden het zo jammer dat je weggaat, ook al ben ik er nog bijna drie weken. Je bouwt hier snel een band op met studenten en staan voor veel dingen open. Ze praten graag over de verschillen tussen Uganda en Nederland, maar ze vinden je sociale leven thuis ook zeer interessant. Elke dag als je hier op Hoy’s loopt zie je tussen die paar honderd gezichten wel een groot aantal bekende gezichten die graag wat zeggen of een praatje maken (of graag afleiden van je werk).

Ook de docenten hier willen graag Nederlands leren en ook dat je zelf Ugandees leert. Een groot aantal van de docenten kan al een beetje Nederlands. Geen volle zinnen, maar ‘hoe gaat het’, ‘slaap lekker’ en ‘doei’ kunnen ze al heel goed en snappen ook wat het betekend.

 De uren die vliegen, de jaren die liegen.P1200240

Mijn locatie .

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

2 Reacties op Visiting day!

  1. Monique schreef:

    All you need is love. ZEG nooit nooit.

Reacties zijn gesloten.